ŚWIAT FANTASTYKI

>hal9000@box43.gnet.pl (Paweł Pluta) napisał(a):
>
>
> > >> To, ile włożyła pracy to kompletnie nieistotna informacja. Żeby
włożyła
>dwa
> > >> razy tyle, film nie stanie się od tego lepszy, ani gorszy. To, co
> > >> proponujesz, to podwyżka dla tego robotnika, który bardziej się spoci
>przy
> > >> kopaniu dołu, choćby mu się wszystko z powrotem osypywało do
środka.
> > >
> > > Praca, jąką miałem tu na myśli, to praca umysłowa - komponowanie
>warstwy
> >
> > Nie, coś Ty, naprawdę? Nie chodziło Ci o noszenie reflektorów na
planie?
>
> Nie, nie chodziło. Jedna z definicji dzieła sztuki, do której się
>przychylam, mówi, że dzieło jest tym lepsze im większy wysiłek umysłowy
>został weń włożony. Jest to bardzo rozsądna myśl, tym bardziej, że nie
mówi o
>tzw potencjalnych znaczeniach, które każdy może sobie sam wysnuć choćby
ze
>swetra (albo z Avalonu).

> Rewelacyjna definicja. Przenoszac to na grunt innej dzialalnosci
> intelektualnej: Dobry program to nie ten, ktory dobrze dziala i do czegos
> sie przydaje tylko ten, co sie wiesza co chwile ale za to autor urobil sie
> nad nim jak dziki osiol. Nie sadze zeby autor tej definicji wlozyl w nia
> wiele wysilku :-)

> kom@isogmbh.de (Pawel Komos) napisał(a):
>> Rewelacyjna definicja. Przenoszac to na grunt innej dzialalnosci
>> intelektualnej: Dobry program to nie ten, ktory dobrze dziala i do czegos
>> sie przydaje tylko ten, co sie wiesza co chwile ale za to autor urobil sie
>> nad nim jak dziki osiol. Nie sadze zeby autor tej definicji wlozyl w nia
>> wiele wysilku :-)
>
> Dzieło sztuki działa na zupełnie innej płaszczyźnie niż zegarek i

> Za istotę sztuki (przynajmniej w literaurze i filmie) uważam tworzenie
> sensów, więc im więcej sensotwórczego wysiłku reżyser włożył w
dzieło,
> tym więcej sensotwórczego wysiłku ( i przyjemności) będzie mnie
kosztować
> jego odczytanie.

>
> aha. jesli tworca sie sensotworczo (cokolwiek to znaczy) natrudzil, to
> znaczy ze naprodukowal mnostwo sensu. czyli mozna domniemywac, ze istnienie
> sensu wnioskujemy raczej z obserwacji istnienia wysilku sensotworczego, a
> nie z obserwacji istnienia sensu.

> jest nie to, co sensowne, a to co wymeczone. czyli jesli absolwent asp
> wniesie na wlasnych plecach muszle klozetowa i ustawi ja na mount everest,
> to stworzyl dzielo tak sensowne, ze bardziej sie nie da (no bo ile
> sensotworczego wysilku!), a jednoczesnie sztuke wysoka.

> Dzieło sztuki działa na zupełnie innej płaszczyźnie niż zegarek i
program
> komputerowy, dlatego ich porównanie jest chybione. Za istotę sztuki
> (przynajmniej w literaurze i filmie) uważam tworzenie sensów, więc im
więcej
> sensotwórczego wysiłku reżyser włożył w dzieło, tym więcej
sensotwórczego
> wysiłku ( i przyjemności) będzie mnie kosztować jego odczytanie. Więc -
> (przynajmniej dla mnie) tym jest lepsze.

> myszczur wrote:
> > Za istotę sztuki (przynajmniej w literaurze i filmie) uważam tworzenie
> > sensów, więc im więcej sensotwórczego wysiłku reżyser włożył w
dzieło,
> > tym więcej sensotwórczego wysiłku ( i przyjemności) będzie mnie
kosztować
> > jego odczytanie.
>
> aha. jesli tworca sie sensotworczo (cokolwiek to znaczy) natrudzil, to
> znaczy ze naprodukowal mnostwo sensu. czyli mozna domniemywac, ze istnienie
> sensu wnioskujemy raczej z obserwacji istnienia wysilku sensotworczego, a
> nie z obserwacji istnienia sensu. innymi slowy, prosto i na temat, sensowne
> jest nie to, co sensowne, a to co wymeczone. czyli jesli absolwent asp
> wniesie na wlasnych plecach muszle klozetowa i ustawi ja na mount everest,
> to stworzyl dzielo tak sensowne, ze bardziej sie nie da (no bo ile
> sensotworczego wysilku!), a jednoczesnie sztuke wysoka.

> Jakakolwiek wyższa będzie oparta na zdecydowanie bardziej ulotnych
> podstawach.